{"id":28899,"date":"2015-12-28T07:30:31","date_gmt":"2015-12-28T07:30:31","guid":{"rendered":"https:\/\/rightstuff.eu\/?p=28899"},"modified":"2023-01-18T18:57:46","modified_gmt":"2023-01-18T17:57:46","slug":"tattoo-of-the-natives-of-pacific","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/rightstuff.eu\/pl\/blog\/tattoo-of-the-natives-of-pacific\/","title":{"rendered":"Tatua\u017c tubylc\u00f3w z Pacyfiku"},"content":{"rendered":"

Bior\u0105c pod uwag\u0119 dekadencj\u0119 tatua\u017cu w chrze\u015bcija\u0144skiej Europie, mo\u017cna s\u0142usznie zauwa\u017cy\u0107, \u017ce tradycja (a przynajmniej jej rozpowszechnienie) zosta\u0142a ponownie zaimportowana wraz z okresem kolonizacji i czasem pierwszych wielkich wypraw. Wielu odkrywc\u00f3w, takich jak James Cook, Jacob Roggeveen i inni, donosi\u0142o o mocno wytatuowanych aborygenach z Samoa, Nowej Zelandii, Borneo i innych region\u00f3w.<\/p>\n

Groszek samoa\u0144ski<\/h2>\n

Na Samoa tatua\u017ce m\u0119\u017cczyzn nazywane by\u0142y pe'a i zwykle pokrywa\u0142y doln\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 cia\u0142a m\u0119\u017cczyzn od pasa do kolana, tatua\u017ce kobiet z kolei nazywane by\u0142y malu i obejmowa\u0142y obszar od g\u00f3rnej cz\u0119\u015bci uda do ty\u0142u kolana (Mallon 2002). Je\u015bli chodzi o projekt, istnia\u0142y pewne g\u0142\u00f3wne zasady, kt\u00f3rych nale\u017cy przestrzega\u0107, jednak ka\u017cdy artysta mia\u0142 sw\u00f3j indywidualny styl. Pe'a i malu s\u0105 cz\u0119sto zwi\u0105zane z rytualnymi ideami ochrony cia\u0142a, a jednocze\u015bnie uczynienia go pi\u0119kniejszym. Samoa\u0144czycy, kt\u00f3rzy nie nosili tatua\u017cy, byli cz\u0119sto okre\u015blani jako telefua, co oznacza nadzy. Tatuowanie pe'a s\u0142u\u017cy\u0142o jako akt przej\u015bcia m\u0142odych m\u0119\u017cczyzn do kompetentnych cz\u0142onk\u00f3w spo\u0142ecze\u0144stwa, a ci, kt\u00f3rzy nie byli w stanie wytrzyma\u0107 b\u00f3lu tatuowania, byli oznaczani jako pe'a mutu, co oznacza, \u017ce nosili \u015blady wstydu (Tepapa 2014). Pomy\u015blne przej\u015bcie tej procedury inicjacyjnej dawa\u0142o m\u0142odym m\u0119\u017cczyznom prawo do s\u0142u\u017cenia wodzom plemienia, a og\u00f3lnie rzecz bior\u0105c, zar\u00f3wno pe'a, jak i malu s\u0142u\u017cy\u0142y odpowiednio jako uciele\u015bnienie m\u0119sko\u015bci i kobieco\u015bci (DeMello 2007). Co wi\u0119cej, w po\u0142\u0105czeniu z funkcj\u0105 inicjatywy, pe'a zapewnia\u0142 nosicielowi poczucie szacunku ze strony spo\u0142eczno\u015bci i cz\u0142onk\u00f3w rodziny.<\/p>\n

Maoryskie moko<\/h2>\n

W Nowej Zelandii rdzenni mieszka\u0144cy Maorysi mieli sw\u00f3j spos\u00f3b trwa\u0142ego znakowania sk\u00f3ry, kt\u00f3ry nazywa\u0142 si\u0119 moko (Robley 2003). Technika moko r\u00f3\u017cni\u0142a si\u0119 od tatua\u017cu w pi\u0119ciu tradycyjnych rozumieniach, zamiast igie\u0142<\/a> kt\u00f3re wprowadzaj\u0105 kolorowy pigment pod sk\u00f3r\u0119 Maorysi u\u017cywali UHI (d\u0142uta), kt\u00f3re rze\u017abi\u0142y sk\u00f3r\u0119. Zabieg by\u0142 niezwykle bolesny - najpierw wykonywano g\u0142\u0119bokie naci\u0119cia na sk\u00f3rze, a nast\u0119pnie wielokrotnie wprowadzano w nie d\u0142uto z pigmentem, tworz\u0105c linie i kszta\u0142ty. Cz\u0119sto procesowi tatuowania towarzyszy\u0142y ta\u0144ce i muzyka, kt\u00f3re pomaga\u0142y z\u0142agodzi\u0107 b\u00f3l, jednak osoba otrzymuj\u0105ca moko nie mog\u0142a krzycze\u0107 z b\u00f3lu, by\u0142o to uwa\u017cane za oznak\u0119 s\u0142abo\u015bci, co podwa\u017ca\u0142o inicjatywne znaczenie moko (Sanders 1989). Co wi\u0119cej, ca\u0142y proces by\u0142 uwa\u017cany za \u015bwi\u0119ty rytua\u0142, a osoby otrzymuj\u0105ce tatua\u017ce mo\u017cna s\u0142usznie nazwa\u0107 \"lud\u017ami progowymi\" (Turner 1969), poniewa\u017c przez ca\u0142y czas tatuowania nie wolno im by\u0142o komunikowa\u0107 si\u0119 z nikim, kto nie otrzyma\u0142 tatua\u017cu, ani je\u015b\u0107 r\u0119kami. Co wi\u0119cej, cz\u0142onkowie plemienia otrzymuj\u0105cy tatua\u017ce byli ograniczeni do relacji intymnych (Zealand Tattoo 2009). Je\u015bli chodzi o podzia\u0142 p\u0142ci - tatua\u017ce maoryskie by\u0142y w r\u00f3wnym stopniu przyznawane m\u0119\u017cczyznom i kobietom, jednak m\u0119\u017cczy\u017ani zwykle mieli tatua\u017ce na ca\u0142ej twarzy, podczas gdy kobiety mia\u0142y wytatuowane usta i podbr\u00f3dki. Og\u00f3lnie rzecz bior\u0105c, moko by\u0142 symbolem statusu, nie wszyscy ludzie mogli go mie\u0107, co wi\u0119cej, tylko osoba o wysokiej pozycji spo\u0142ecznej mog\u0142a sobie pozwoli\u0107 na moko (Robley 2003). Pe\u0142ne tatua\u017ce na twarzy s\u0142u\u017cy\u0142y nie tylko jako symbol statusu - mia\u0142y z\u0142o\u017con\u0105 funkcj\u0119 komunikacyjn\u0105. W pewnym sensie m\u0119ska twarz moko s\u0142u\u017cy\u0142a jako dokument identyfikacyjny, kt\u00f3ry m\u00f3g\u0142 powiedzie\u0107 o pozycji spo\u0142ecznej w\u0142a\u015bciciela, stanie cywilnym, randze plemienia, zawodzie itp. Z tego powodu twarz by\u0142a symbolicznie podzielona na 8 stref, a ka\u017cda z nich musia\u0142a zawiera\u0107 okre\u015blone informacje, je\u015bli na przyk\u0142ad dana osoba nie mia\u0142a rangi w plemieniu, obszar za to odpowiedzialny pozostawa\u0142 pusty (Zealand Tattoo 2009).<\/p>\n

Tatua\u017c na Borneo<\/h2>\n

Na Borneo istnia\u0142o wiele plemion, powszechnie znanych jako Dayak, kt\u00f3re maj\u0105 d\u0142ug\u0105 histori\u0119 praktyki tatua\u017cu, kt\u00f3ra przenika r\u00f3\u017cne aspekty ich \u017cycia (Levin 2009). Jedno z najwi\u0119kszych rodzimych plemion nazywa si\u0119 Iban, poniewa\u017c tatuowanie jego cz\u0142onk\u00f3w zawsze by\u0142o \u015bwi\u0119t\u0105 czynno\u015bci\u0105, kt\u00f3ra \u0142\u0105czy\u0142a ludzi ze \u015bwiatem duchowym. Og\u00f3lnie rzecz bior\u0105c, wierzenia rdzennych mieszka\u0144c\u00f3w Borneo opieraj\u0105 si\u0119 na idei duchowo\u015bci otaczaj\u0105cego \u015bwiata, kt\u00f3ry obejmuje przyrod\u0119, zwierz\u0119ta i ludzi, wi\u0119c w projektach tatua\u017cy Dayak widoczne s\u0105 g\u0142\u00f3wnie motywy naturalne. Opr\u00f3cz cel\u00f3w zwi\u0105zanych ze statusem i presti\u017cem, bornea\u0144skie tatua\u017ce maj\u0105 r\u00f3wnie\u017c znaczenie religijne. Na przyk\u0142ad w\u015br\u00f3d Dayak istnieje przekonanie, \u017ce po \u015bmierci ca\u0142kowicie wytatuowana kobieta b\u0119dzie mog\u0142a wyk\u0105pa\u0107 si\u0119 w mistycznej rzece Teland Julan, podczas gdy kobiety z niedoko\u0144czonymi tatua\u017cami b\u0119d\u0105 mog\u0142y jedynie sta\u0107 na brzegu, a te, kt\u00f3re nie maj\u0105 \u017cadnych tatua\u017cy, nie b\u0119d\u0105 mog\u0142y w og\u00f3le zbli\u017cy\u0107 si\u0119 do rzeki (Levin 2009). W\u015br\u00f3d m\u0119\u017cczyzn tatuowanie jest cz\u0119sto zwi\u0105zane z polowaniem na g\u0142ow\u0119 zar\u00f3wno w aspekcie ochrony, jak i statusu (Atkinson 2003). Jako \u015brodki ochronne stosowano znaki na gardle, aby zapobiec przej\u0119ciu g\u0142owy nosz\u0105cego tatua\u017c przez wrog\u00f3w, a je\u015bli wojownik w bitwie by\u0142 w stanie upolowa\u0107 g\u0142ow\u0119 wroga, m\u00f3g\u0142 wykona\u0107 okre\u015blone tatua\u017ce (Gilbert 2000).<\/p>\n

Co ciekawe, w kulturze Dayak tatuowanie zawsze pozostawa\u0142o zaj\u0119ciem kobiet, podczas gdy m\u0119\u017cczy\u017ani mogli jedynie rze\u017abi\u0107 drewniane klocki z wzorami tatua\u017cy, kt\u00f3re nast\u0119pnie zanurzano w tuszu i nak\u0142adano na sk\u00f3r\u0119 jako szablon do na\u015bladowania dla tatuatora. Dla kobiet tatua\u017ce by\u0142y cz\u0119\u015bci\u0105 dekoracyjnego celu i cz\u0119\u015bciowo s\u0142u\u017cy\u0142y jako dow\u00f3d ich talent\u00f3w \u015bpiewu, ta\u0144ca lub tkania (Guynup 2004). Ca\u0142kowite wytatuowanie kobiety Dayak by\u0142o d\u0142ugim procesem, czasami trwaj\u0105cym do czterech lat. Tatuowanie rozpoczyna\u0142o si\u0119 w wieku oko\u0142o 10 lat od palc\u00f3w i st\u00f3p, post\u0119puj\u0105c w ci\u0105gu nast\u0119pnych kilku lat, a\u017c do momentu, gdy ca\u0142e cia\u0142o zosta\u0142o wytatuowane; projekt ten powinien zosta\u0107 uko\u0144czony przed ci\u0105\u017c\u0105 kobiety, poniewa\u017c tatuowanie po urodzeniu dziecka by\u0142o uwa\u017cane za niepo\u017c\u0105dan\u0105 praktyk\u0119.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Considering the decadence of tattooing in Christian Europe, it might be rightfully noted that the tradition (or at least its prevalence) was reimported with the colonization period and the time of the first great expeditions. Many explorers like James Cook, Jacob Roggeveen, and others reported about heavily tattooed aborigines of Samoa, New Zealand, Borneo, and […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":31115,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"site-sidebar-layout":"default","site-content-layout":"","ast-site-content-layout":"default","site-content-style":"default","site-sidebar-style":"default","ast-global-header-display":"","ast-banner-title-visibility":"","ast-main-header-display":"","ast-hfb-above-header-display":"","ast-hfb-below-header-display":"","ast-hfb-mobile-header-display":"","site-post-title":"","ast-breadcrumbs-content":"","ast-featured-img":"","footer-sml-layout":"","ast-disable-related-posts":"","theme-transparent-header-meta":"","adv-header-id-meta":"","stick-header-meta":"","header-above-stick-meta":"","header-main-stick-meta":"","header-below-stick-meta":"","astra-migrate-meta-layouts":"default","ast-page-background-enabled":"default","ast-page-background-meta":{"desktop":{"background-color":"var(--ast-global-color-4)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"tablet":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"mobile":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""}},"ast-content-background-meta":{"desktop":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"tablet":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"mobile":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""}},"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-28899","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-blog"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/rightstuff.eu\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/28899","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/rightstuff.eu\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/rightstuff.eu\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/rightstuff.eu\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/rightstuff.eu\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=28899"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/rightstuff.eu\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/28899\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/rightstuff.eu\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/31115"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/rightstuff.eu\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=28899"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/rightstuff.eu\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=28899"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/rightstuff.eu\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=28899"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}