{"id":54883,"date":"2015-12-28T07:30:31","date_gmt":"2015-12-28T06:30:31","guid":{"rendered":"https:\/\/rightstuff.eu\/bez-kategorii\/tatuaz-tubylcow-z-pacyfiku\/"},"modified":"2015-12-28T07:30:31","modified_gmt":"2015-12-28T06:30:31","slug":"tatuaz-tubylcow-z-pacyfiku","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/rightstuff.eu\/de\/bez-kategorii\/tatuaz-tubylcow-z-pacyfiku\/","title":{"rendered":"Tatua\u017c tubylc\u00f3w z Pacyfiku"},"content":{"rendered":"

Bior\u0105c pod uwag\u0119 dekadencj\u0119 tatua\u017cu w chrze\u015bcija\u0144skiej Europie, mo\u017cna s\u0142usznie zauwa\u017cy\u0107, \u017ce tradycja ta (a przynajmniej jej powszechno\u015b\u0107) zosta\u0142a reimportowana wraz z okresem kolonizacji i czasem pierwszych wielkich wypraw. Wielu odkrywc\u00f3w, jak James Cook, Jacob Roggeveen i inni donosili o mocno wytatuowanych aborygenach z Samoa, Nowej Zelandii, Borneo i innych region\u00f3w.<\/p>\n

Samoa\u0144ski groch<\/h2>\n

Na Samoa tatua\u017ce m\u0119\u017cczyzn nosi\u0142y nazw\u0119 pe'a i pokrywa\u0142y zazwyczaj doln\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 cia\u0142a m\u0119\u017cczyzn od pasa do kolana, tatua\u017ce kobiet z kolei nazywa\u0142y si\u0119 malu i pokrywa\u0142y obszar od g\u00f3rnej cz\u0119\u015bci uda do ty\u0142u kolana (Mallon 2002). W zakresie projektowania istnia\u0142y pewne g\u0142\u00f3wne zasady, kt\u00f3rych nale\u017ca\u0142o przestrzega\u0107, jednak ka\u017cdy artysta mia\u0142 sw\u00f3j indywidualny styl. Pe'a i malu s\u0105 cz\u0119sto zwi\u0105zane z rytualnymi ideami ochrony cia\u0142a, a jednocze\u015bnie upi\u0119kszania go. Tych Samoa\u0144czyk\u00f3w, kt\u00f3rzy nie nosili tatua\u017cy, cz\u0119sto okre\u015blano mianem telefua, co oznacza nagi. Tatuowanie pe'a s\u0142u\u017cy\u0142o jako akt przemiany m\u0142odych m\u0119\u017cczyzn w kompetentnych cz\u0142onk\u00f3w spo\u0142ecze\u0144stwa, a ci, kt\u00f3rzy nie mogli wytrzyma\u0107 b\u00f3lu zwi\u0105zanego z tatuowaniem, byli oznaczani jako pe'a mutu, co oznacza, \u017ce nosili \u015blady wstydu (Tepapa 2014). Pomy\u015blne przej\u015bcie tej procedury inicjacyjnej dawa\u0142o m\u0142odym m\u0119\u017cczyznom prawo do pe\u0142nienia funkcji wodz\u00f3w plemienia, a og\u00f3lnie rzecz bior\u0105c, zar\u00f3wno pe'a jak i malu s\u0142u\u017cy\u0142y jako uciele\u015bnienie odpowiednio m\u0119sko\u015bci i kobieco\u015bci (DeMello 2007). Ponadto, w po\u0142\u0105czeniu z funkcj\u0105 inicjatywn\u0105, pe'a zapewnia\u0142a poczucie szacunku dla nosz\u0105cego ze strony spo\u0142eczno\u015bci i cz\u0142onk\u00f3w rodziny.<\/p>\n

Maoryskie moko<\/h2>\n

W Nowej Zelandii rdzenni mieszka\u0144cy Maorysi mieli sw\u00f3j spos\u00f3b trwa\u0142ego znakowania sk\u00f3ry, kt\u00f3ry nazywano moko (Robley 2003). Technika moko r\u00f3\u017cni\u0142a si\u0119 od tatua\u017cu w 5 tradycyjnych rozumieniach, zamiast igie\u0142<\/a> wprowadzaj\u0105cych kolorowy pigment pod sk\u00f3r\u0119 Maorysi u\u017cywali UHI (d\u0142uta), kt\u00f3re rze\u017abi\u0142y sk\u00f3r\u0119. Zabieg by\u0142 niezwykle bolesny - najpierw wykonywano g\u0142\u0119bokie naci\u0119cia na sk\u00f3rze, a nast\u0119pnie wielokrotnie wprowadzano w nie d\u0142uto z na\u0142o\u017conym pigmentem, tworz\u0105c linie i kszta\u0142ty. Cz\u0119sto procesowi tatuowania towarzyszy\u0142y ta\u0144ce i muzyka, kt\u00f3re pomaga\u0142y z\u0142agodzi\u0107 b\u00f3l, jednak osoba otrzymuj\u0105ca moko nie mog\u0142a krzycze\u0107 z b\u00f3lu, uwa\u017cano to za oznak\u0119 s\u0142abo\u015bci, co ubli\u017ca\u0142o inicjatywnemu znaczeniu moko (Sanders 1989). Ponadto ca\u0142y proces uwa\u017cany by\u0142 za \u015bwi\u0119ty rytua\u0142, a osoby otrzymuj\u0105ce tatua\u017ce s\u0142usznie mog\u0142y by\u0107 nazywane \"lud\u017ami progowymi\" (Turner 1969), gdy\u017c przez ca\u0142y czas wykonywania tatua\u017cu nie wolno im by\u0142o porozumiewa\u0107 si\u0119 z nikim, kto nie otrzyma\u0142 tatua\u017cu, nie wolno im te\u017c by\u0142o je\u015b\u0107 r\u0119kami. Ponadto cz\u0142onkowie plemienia otrzymuj\u0105cy tatua\u017ce byli ograniczani od stosunk\u00f3w intymnych (Zealand Tattoo 2009). Co do podzia\u0142u na p\u0142e\u0107 - maoryskie tatua\u017ce otrzymywali w r\u00f3wnym stopniu m\u0119\u017cczy\u017ani i kobiety, jednak m\u0119\u017cczy\u017ani mieli zazwyczaj tatua\u017ce na ca\u0142ej twarzy, natomiast kobiety mia\u0142y wytatuowane usta i podbr\u00f3dki. Og\u00f3lnie rzecz bior\u0105c, moko by\u0142o symbolem statusu, nie wszystkim ludziom wolno by\u0142o je mie\u0107, wi\u0119cej, na moko mog\u0142a sobie pozwoli\u0107 tylko osoba o wysokiej pozycji spo\u0142ecznej (Robley 2003). Pe\u0142ne tatua\u017ce na twarzy s\u0142u\u017cy\u0142y nie tylko jako symbol statusu - pe\u0142ni\u0142y z\u0142o\u017con\u0105 funkcj\u0119 komunikacyjn\u0105. In der zweiten H\u00e4lfte des Jahres wird der Status eines Dokuments, das den Status eines anderen Dokuments enth\u00e4lt, in den Mittelpunkt ger\u00fcckt. Z tego powodu twarz by\u0142a symbolicznie podzielona na 8 stref, a ka\u017cda z nich musia\u0142a nie\u015b\u0107 ze sob\u0105 okre\u015blone informacje, je\u015bli np. dana osoba nie mia\u0142a rangi w plemieniu, obszar za to odpowiedzialny pozostawa\u0142 pusty (Zelandia Tato\u0144 2009).<\/p>\n

Tatua\u017c na Borneo<\/h2>\n

Na Borneo istnia\u0142y liczne plemiona, powszechnie znane jako Dayak, dziel\u0105ce d\u0142ug\u0105 histori\u0119 praktyki tatua\u017cu, kt\u00f3ra przenika r\u00f3\u017cne aspekty ich \u017cycia (Levin 2009). Jedno z najwi\u0119kszych plemion tubylczych nazywa si\u0119 Iban, dla jego cz\u0142onk\u00f3w tatuowanie zawsze by\u0142o \u015bwi\u0119t\u0105 czynno\u015bci\u0105, kt\u00f3ra \u0142\u0105czy\u0142a ludzi ze \u015bwiatem duchowym. Og\u00f3lnie rzecz bior\u0105c, wierzenia rdzennych mieszka\u0144c\u00f3w Borneo zwykle opieraj\u0105 si\u0119 na idei duchowo\u015bci otaczaj\u0105cego \u015bwiata, kt\u00f3ry obejmuje natur\u0119, zwierz\u0119ta i istoty ludzkie, wi\u0119c g\u0142\u00f3wnie naturalne motywy s\u0105 widoczne w projektach tatua\u017cy Dayak. Poza celem statusowym i presti\u017cowym, tatua\u017ce bornea\u0144skie maj\u0105 r\u00f3wnie\u017c znaczenie religijne. Na przyk\u0142ad w\u015br\u00f3d Dayak istnieje przekonanie, \u017ce po \u015bmierci ca\u0142kowicie wytatuowana kobieta b\u0119dzie mog\u0142a wyk\u0105pa\u0107 si\u0119 w mistycznej rzece Teland Julan, podczas gdy kobiety z niedoko\u0144czonymi tatua\u017cami b\u0119d\u0105 mog\u0142y jedynie sta\u0107 na brzegu, a te, kt\u00f3re nie nosz\u0105 \u017cadnych tatua\u017cy, w og\u00f3le nie zostan\u0105 dopuszczone do rzeki (Levin 2009). W\u015br\u00f3d m\u0119\u017cczyzn tatua\u017c jest cz\u0119sto zwi\u0105zany z polowaniem na g\u0142ow\u0119 zar\u00f3wno w aspekcie ochrony, jak i statusu (Atkinson 2003). Jako \u015brodki ochronne stosowano znaki na gardle, aby wrogowie nie przej\u0119li g\u0142owy nosiciela tatua\u017cu, a je\u015bli wojownik w walce by\u0142 w stanie upolowa\u0107 g\u0142ow\u0119 wroga, otrzymywa\u0142 zgod\u0119 na wykonanie okre\u015blonych tatua\u017cy (Gilbert 2000).<\/p>\n

Co ciekawe, w kulturze Dayak tatuowanie zawsze pozostawa\u0142o zaj\u0119ciem kobiet, podczas gdy m\u0119\u017cczyznom wolno by\u0142o jedynie rze\u017abi\u0107 klocki drewna z wzorami tatua\u017cy, kt\u00f3re nast\u0119pnie by\u0142y zanurzane w tuszu i nak\u0142adane na sk\u00f3r\u0119 jako szablon do na\u015bladowania dla tatua\u017cysty. Dla kobiet tatua\u017ce by\u0142y cz\u0119\u015bci\u0105 celu dekoracyjnego i cz\u0119\u015bciowo s\u0142u\u017cy\u0142y jako dow\u00f3d ich talent\u00f3w \u015bpiewania, ta\u0144czenia czy tkania (Guynup 2004). Ca\u0142kowite wytatuowanie kobiety Dayak by\u0142o d\u0142ugim procesem, trwaj\u0105cym czasem nawet cztery lata. Tatuowanie rozpoczyna\u0142o si\u0119 w przybli\u017conym wieku 10 lat od palc\u00f3w i st\u00f3p, post\u0119puj\u0105c w nast\u0119pnych latach a\u017c do momentu wytatuowania ca\u0142ego cia\u0142a; wz\u00f3r ten powinien by\u0142 by\u0107 zako\u0144czony przez ci\u0105\u017c\u0119 kobiety, gdy\u017c za niepo\u017c\u0105dan\u0105 praktyk\u0119 uwa\u017cano tatuowanie si\u0119 po urodzeniu dziecka.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Bior\u0105c pod uwag\u0119 dekadencj\u0119 tatua\u017cu w chrze\u015bcija\u0144skiej Europie, mo\u017cna s\u0142usznie zauwa\u017cy\u0107, \u017ce tradycja ta (a przynajmniej jej powszechno\u015b\u0107) zosta\u0142a reimportowana wraz z okresem kolonizacji i czasem pierwszych wielkich wypraw. Wielu odkrywc\u00f3w, jak James Cook, Jacob Roggeveen i inni donosili o mocno wytatuowanych aborygenach z Samoa, Nowej Zelandii, Borneo i innych region\u00f3w. Samoa\u0144ski groch Na Samoa […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":53298,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"site-sidebar-layout":"default","site-content-layout":"","ast-site-content-layout":"default","site-content-style":"default","site-sidebar-style":"default","ast-global-header-display":"","ast-banner-title-visibility":"","ast-main-header-display":"","ast-hfb-above-header-display":"","ast-hfb-below-header-display":"","ast-hfb-mobile-header-display":"","site-post-title":"","ast-breadcrumbs-content":"","ast-featured-img":"","footer-sml-layout":"","ast-disable-related-posts":"","theme-transparent-header-meta":"","adv-header-id-meta":"","stick-header-meta":"","header-above-stick-meta":"","header-main-stick-meta":"","header-below-stick-meta":"","astra-migrate-meta-layouts":"default","ast-page-background-enabled":"default","ast-page-background-meta":{"desktop":{"background-color":"var(--ast-global-color-4)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"tablet":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"mobile":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""}},"ast-content-background-meta":{"desktop":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"tablet":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"mobile":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""}},"footnotes":""},"categories":[1913],"tags":[],"class_list":["post-54883","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-bez-kategorii"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/rightstuff.eu\/de\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/54883","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/rightstuff.eu\/de\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/rightstuff.eu\/de\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/rightstuff.eu\/de\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/rightstuff.eu\/de\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=54883"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/rightstuff.eu\/de\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/54883\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/rightstuff.eu\/de\/wp-json\/wp\/v2\/media\/53298"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/rightstuff.eu\/de\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=54883"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/rightstuff.eu\/de\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=54883"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/rightstuff.eu\/de\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=54883"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}